Robert D.
Gamble

1937-2020

Zawsze będę Amerykaninem z Bostonu, bostończykiem pochodzenia szkocko-irlandzkiego. Ale może od dzisiaj mogę myśleć o sobie, że jestem poznaniakiem.

Robert David Gamble był wydawcą, pastorem, radiowcem, mentorem Ruchu AA i filantropem.

Po raz pierwszy przyjechał do Polski „na egzotyczne wakacje za żelazną kurtyną” gdy był jeszcze na studiach. Od tamtego czasu utrzymywał bliskie więzi ze swoimi polskimi przyjaciółmi i odwiedził Polskę jeszcze kilka razy. W Stanach Zjednoczonych został pastorem Kościoła Episkopalnego. W latach 80. zaangażowany był w rozwój ruchu Anonimowych Alkoholików w Polsce, pomagając im w nawiązywaniu kontaktu ze specjalistami amerykańskimi.

Był pomysłodawcą organizowanej przez dwadzieścia lat Wigilii pod Rondem, podczas której poznaniacy dzielili się opłatkiem, śpiewali kolędy i obdarowywali upominkami najuboższych. W 1992 roku wraz z decyzją sponsorowania Radia Obywatelskiego w Poznaniu podjął decyzję o przeniesieniu się na jakiś czas do Polski.

W tym samym okresie założył wydawnictwo Media Rodzina. Zrobił to, aby wydać po polsku książkę Adele Faber i Elaine Mazlish „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”. Wśród najbardziej znanych tytułów wydawnictwa pojawiły się: „Inteligencja emocjonalna”, serie Harry Potter, Opowieści z Narnii, Igrzyska śmierci, Kicia Kocia.

Robert David Gamble pragnął wydawać książki „opierające się na wartościach chrześcijańskich, ale takich, które mogą zaakceptować również niewierzący lub wątpiący”. Lubił cytować powiedzenie J.K. Rowling, że nie wierzy w magię, jedynie w siłę wyobraźni. „Rowling nie wierzy w magię, ani nie oczekuje, by jej czytelnicy w nią wierzyli. Myślę, że to dlatego możemy naprawdę cieszyć się światem, który stworzyła”.

Robert Gamble został pośmiernie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej nadaje się cudzoziemcom i obywatelom polskim stale zamieszkałym za granicą, którzy swą działalnością wnieśli wybitny wkład we współpracę międzynarodową, a także współpracę łączącą Rzeczpospolitą Polską z innym państwami i narodami. Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej to najwyższa, pierwsza klasa odznaczenia.

Wspomnienie Bronisława Kledzika, dyrektora wydawnictwa Media Rodzina, o Robercie Gamble.

„Nie byłoby Boba, nie byłoby Media Rodziny” – tymi słowami zwróciłem się w styczniu 2020 roku do obecnego na jubileuszu 50-lecia mojej pracy zawodowej pana Roberta Gamble'a. Bynajmniej nie miałem na myśli tylko wydawnictwa jako instytucji, dla Boba o wiele ważniejsze było to, co jest w wydawnictwie, po jakiej podąża ono drodze. Czyli, krótko mówiąc, wydawane książki.

Jak to się zaczęło?

Pewnego dnia, a był to rok 1991, drugi rok po upadku PRL-u, zawitał do Wydawnictwa Poznańskiego, w którym pracowałem, Amerykanin Robert Gamble z misją wydania książki Adele Faber i Elaine Mazlish How to Talk So Kids Will Listen, and Listen So Kids Will Talk / Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Świadomie piszę, „zawitał z misją", a nie – jak zwykło się mówić – przyszedł z propozycją albo z ofertą. Bo to była misja. Ta książka pomogła jemu w zachowaniu dobrych relacji z synem i on, Robert Gamble, wierzy głęboko, że pomoże również wielu polskim rodzinom.

Może to był przypadek, a może ten moment, kiedy – jak mówią niektórzy – Pan Bóg chce być anonimowy, a może jak jeszcze ciekawiej definiował takie chwile sam Bob: „God writes the scenerio” (Pan Bóg reżyseruje). Trafił do mnie, bo tak mu podpowiedział Lech Jęczmyk, wybitny tłumacz literatury rosyjskiej i angielskiej. Znaliśmy się z Lechem od dawna, w ostatnich latach PRL-u szczególnie bliskie było nam marzenie o jego upadku.

przeczytaj więcej

Zaloguj się

Nie masz konta?