Clive Staples Lewis - Media-Rodzina

Clive Staples Lewis

(ur. w 1898 r. w Belfaście w Północnej Irlandii, zm. w 1963 r. w Kilns) – wolał, by go nazywano Jack.

C.S. LEWIS – DZIECIŃSTWO I MŁODOŚĆ

Jego wczesne dzieciństwo było szczęśliwe i beztroskie, ale nagle skończyło się, kiedy w 1908 roku zachorowała poważnie jego matka i wkrótce zmarła na raka. Po jej śmierci razem z bratem Lewis został wysłany do szkoły z internatem w Anglii, której szczerze nienawidził za surowe reguły i nieżyczliwego dyrektora. Na szczęście dla chłopca, szkołę zamknięto, a bracia wrócili do Irlandii. Rok później jednak musiał pojechać tam ponownie, kontynuować naukę – tym razem już pełen pozytywnych odczuć.

FASCYNACJA LITERATURĄ

Jako nastolatek pokochał poezję, zwłaszcza dzieła Homera i Wergiliusza. Zainteresował się też językami nowożytnymi i doskonalił francuski, niemiecki i włoski. W 1916r. roku został przyjęty na Uniwersytet w Oksfordzie. Mimo to zgłosił się do armii, by walczyć w pierwszej wojnie światowej. Po jej zakończeniu powrócił do Oksfordu, gdzie rozpoczął studia literatury greckiej i łacińskiej, filozofii, starożytnej historii i literatury angielskiej oraz otrzymał prestiżowe stanowisko wykładowcy Magdalen College w Oksfordzie. Pracował tam jako profesor literatury średniowiecznej i renesansu przez kolejnych 29 lat.

TWÓRCZOŚĆ I KARIERA NAUKOWA

Oprócz spełniania nauczycielskich obowiązków, Lewis rozpoczął też wydawać swoje książki. Jego pierwsza publikacja „The Pilgrim’s Regress” dotyczyła jego osobistej ekspedycji do świata wiary chrześcijańskiej. Inne prace, które powstały w tym okresie ugruntowały jego wizerunek jako autora książek religijnych, rozpraw akademickich i popularnych powieści. Wśród jego prac znajduje się „Alegoria miłości”, którą do dziś uważa się za doskonałe studium miłości w literaturze od średniowiecza do czasów szekspirowskich. Z kolei „Z milczącej planety” było pierwszą częścią trylogii fantasty, której główny bohater przypomina nieco przyjaciela Lewisa – J.R.R. Tolkiena, autora dziecięcej klasyki – „Hobbita”.

Początkowo, kiedy Lewis rozpoczął pisanie książek dla dzieci, wydawcy i niektórzy z przyjaciół próbowali mu to odradzać. Sądzili, iż mogłoby to zaszkodzić jego reputacji jak twórcy poważnych rozpraw naukowych. Zwłaszcza pierwsza część „Opowieści z Narnii” była surowo krytykowana przez Tolkiena. Uważał on, iż w „Lwie, Czarownicy i starej szafie” zbyt wiele elementów nie współgra.  Jak chociażby wszechmocny lew i złe wiedźmy, mówiące zwierzęta i dzieci. Na szczęście, Lewis nie usłuchał żadnego z tych głosów.
Wkrótce po wydaniu „Lwa, Czarownicy i starej szafy”, Lewis napisał sześć kolejnych książek z cyklu „Opowieści z Narnii”. Wieńczący serię to – „Ostatnią bitwę” opublikował w 1956 roku. Pomimo tego, iż książki nie zdobyły początkowo uznania krytyków, to szybko spodobały się czytelnikom. Szybko zyskały popularność  dzięki niesionej z ust do ust pochwale. Od tego czasu „Opowieści z Narnii” sprzedały się w liczbie ponad 100 milionów egzemplarzy. Znalazły także swoje miejsce pośród najbardziej ukochanych i poczytnych książek literatury dziecięcej.

Po ukończeniu serii Lewis pisał dalej, poruszając tematy religijne i autobiograficzne, ale już na znacznie mniejszą skalę. Czas swój poświęcał ciężko chorej żonie, Joy Gredsham. Po jej śmierci Lewis sam podupadł na zdrowiu i latem 1963 roku zrezygnował z posady w Cambridge. Jego śmierć była jedynie wzmiankowana. Niemniej jednak, w pamięci czytelników na całym świecie pozostanie jako autor zachwycający i inspirujący coraz to nowe pokolenia.

Zaloguj się

Nie masz konta?